Sayın Velilerimizin Dikkatine

Kulübümüz, 2009 yılından beri sizlere ve çocuklarımıza daha iyi bir eğitim verebilmek ve liglerde daha iyi temsil edilebilmek için günümüzde her spor branşındaki kulüplerin uyguladığı reklam karşılığı sponsorluk modelinde çeşitli şirketlerle işbirliğinde bulunmaktadır.

Ocak 2012 tarihinden itibaren sponsorluk anlaşmaları sona eren kulübümüzün yeni anlaşmalar için her türlü sponsorluk teklifine açık olduğu kamuoyuna ve siz sayın velilerimizi duyurulur.Basketbol Gelişim Spor Kulübü’nün ve oyuncularının daha elverişli şartlarda çalışabilmesi ve ileriye yönelik hedeflerimize daha hızlı ulaşmak için gerekli bir yol olan sponsorluk işbirliği, üç çeşit olarak düzenlenmektedir. Bunları kısaca açıklayacak olursak;

1. Forma Sponsorluğu:

Kulübümüzün liglerde kullandığı tüm maç ve antrenman formalarının göğüs veya sırt kısmında ilgili sponsor firmanın reklamı 1 yıl süre ile taşınır. 2010-2011 sezonunda toplamda yaklaşık 75 müsabaka (resmi ve hazırlıklarla birlikte) İstanbul’un çeşitli semtlerinde ( Kartal, Bostancı, Kadıköy, Bayrampaşa, Ataköy, Bakırköy, Çekmeköy, Yakacık, Üsküdar, Maltepe gibi…)oynanmıştır. Böylece kulübün katıldığı tüm spor organizasyonlarında, firma görsel olarak reklamını yapma imkanı bulacaktır.

2. Reklam Sponsorluğu:

Kulübümüzün tüm tanıtım çalışmalarında 1 yıl süre ile (afiş, broşür vb…), internet ortamındaki ( resmi facebook ve twitter sayfaları ayrıca www.basketbolgelisim.com adresinden direk sponsor firmanın internet sayfasına ulaşım imkanı ) adreslerinde linkler verilecek, ilgili firmanın tanıtımı yapılacaktır.

3. İsim Sponsorluğu:

Sponsor firma 1 yıl süre ile kulübümüze tümüyle adını verecektir. Kulüp katılacağı tüm organizasyonlarda, basın-yayın organlarında, internette sponsor firmanın adı ve yeni logosuyla yer alacaktır.

Yukarıdaki sponsorluk modellemelerinden de anlaşıldığı üzere, sponsor firma oldukça potansiyelli bir kulüp ile işbirliği sayesinde hatırı sayılır bir reklam yapmış olacaktır. Ayrıca devletin getirdiği yeni kanunla birlikte amatör bir kulübe sponsorluk yaptığı için önemli ölçüde bir vergi indiriminden de faydalanacaktır.

Kulübümüzün ve dolayısıyla da çocuklarımızın daha ileri gidebilmeleri, önümüzdeki hedeflere daha kolay ulaşabilmek için günümüzde Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş, Trabzonspor gibi büyük camialara sahip kulüplerin bile ihtiyaç duyduğu sponsor firmaların yapacakları her türlü işbirliklerine açık olduğumuzu siz değerli velilerimizle paylaşmak isteriz. Bu konuda her türlü fikir ve önerilerinizi bekliyoruz.Konuyla ilgili ayrıntılı bilgi için ofisimizle irtibata geçilebilir.

İrtibat :0216 488 16 15 – 0539 745 20 55 / info@basketbolgelisim.com

Saygılar.

Basketbol Gelişim Spor Kulübü

Küçükler Sahaya Çıkıyor

Küçük takımımız uzun bir aradan sonra perşembe günü Yakacık İ.T.O Spor Salonu’nda İstanbul Tofaş ile karşılaşacaklar. Maç saat 20.00′de başlayacaktır.

Ligde şuana kadar 3 maç yapan ekibimiz bir galibiyet ile 5. sırada bulunuyor. Bu maçı da kazanıp sıralamada üst sıraları hedefleyen takımımız, maçın hazırlıklarını çarşamba günü yapacağı son antrenman ile bitirecektir. Tüm velilerimizi ve Basketbol Gelişim ailesini maça davet ediyor ve bu önemli günde çocuklarımızdan desteklerini esirgememelerini istiyoruz.

Bu önemli müsabakada oyuncularımıza şimdiden başarılar diliyoruz.

A Takım Mağlup Oldu

A takımımız dün Caferağa Spor Salonu’nda oynadığı Bilfen maçını 62 – 90 kaybetti.

Maça kötü başlayan Basketbol Gelişim, ilk periyotta 13 – 26 geri düştü. Savunmada rebound almakta zorlanan Basketbol Gelişim ilk yarıyı 27 – 49 geride kapattı.

İkinci yarıda da savunmayı bir türlü oturtamayan Basketbol Gelişim, maçtan da 62 – 90 mağlup ayrılarak gruptan çıkma şansını zora soktu.

Maçta; Korur 10, Görkem 6, Yiğit 9, Mert 6, Burak 4, Bora 9, Engin 6, Halit 8, Kemal 1, Hanefi 3 sayı kaydettiler.

Junior Takım Galip

Junior takımımız 22 Ocak Pazar günü Kartal Anadolu Lisesi Spor Salonu’nda Üsküdar Basketbol ile yaptığı maçı kazandı.

Maça iki takım da karşılıklı basketlerle başladı. İlk periyot 5 – 8 Üsküdar Basketbol üstünlüğü ile geçildi. İkinci periyotta pek bir varlık gösteremeyen ve sadece Umut’un basketleriyle ayakta kalmaya çalışan Basketbol Gelişim, devreye 9 – 19 geride girdi.

İkinci yarıda farkı yavaş yavaş eritmeye başlayan Basketbol Gelişim, periyot sonunda skoru 22 – 26′ya kadar getirdi. Final periyodunda ise muhteşem bir mücadele ortaya koyan çocuklarımız maçı bu periyottaki oyunlarıyla 36 – 34 kazanarak grubu galibiyetle kapattılar. Bundan sonra Üsküdar Basketbol ile Bosch SK arasında yapılacak maçın sonucuna göre sıralama şekillenecek ve diğer grup sıralamasının sonucuna göre bir rakip ile eşleşilecektir.

Maçı sonuna kadar bırakmayan ve yürekten bir mücadele ortaya koyan tüm oyuncularımızı tebrik eder, nice galibiyetlere dileriz.

Maçta; Bahadır 4, Berke 1, Emre 2, Ali 2, Umut 12, Kadir 4, Barış 2, Emincan 9 sayı kaydettiler.

Junior Takım Hazırlık Maçı

Junior Takımımız, 14 Ocak Cumartesi günü Maltepe Coşkun Koleji Spor Kulübü ile karşılaşacaktır.

Junior League’de ilk maçında Bosch SK’ne farklı kaybeden takımımız, geçen haftaiçi AtaSpor ile yaptığı hazırlık maçını ise rahat bir oyunla kazanmıştı.Önümüzdeki hafta Üsküdar Basketbol ile ligde oynayacak olan oyuncularımız, bu maç için tüm hazırlıklarını sürdürüyor.

Saat 18.30′da Dragos Coşkun Koleji Kampüsü Spor Salonu’nda yapılacak maça tüm velilerimizi beklemekteyiz.

Oyuncularımızın en geç saat 18.15′te spor salonunda hazır bulunmaları gerekmektedir. Takımımıza şimdiden başarılar dileriz.

2011 Aralık Ayı Oyuncuları

2011 yılının son “Ayın Oyuncuları” geçen hafta yapılan törenle belirlendi. Ödül alan oyuncularımıza basketbol hayatları boyunca başarılar ve nice ödüller kazanmalarını dileriz.

Kazanan oyuncular gruplara göre şu şekildedir:

İlk Basket     : Kaan BÜYÜKÇOLAK

Afacanlar     : Onur SUNGAR

Minik B          : Baran ERCAN

Minik A         : Yağmur DEDE

Gelişim          : Barış YILDIZ

Junior           : Furkan Burak GÖKMEN

En Çok Gelişim Gösteren Oyuncu : Alper TURUNÇ

En Centilmen Oyuncu   : Emirhan DİK

Junior League Duyurusu

Junior League’de yer alacak Junior Takımımız’ın ligdeki ilk maçı Bosch SK ile 8 Ocak pazar günü saat 13.00′de Yeditepe Üniversitesi Spor Salonu’nda oynanacaktır.

Bu sebepten dolayı cumartesi günü saat 17.45′te Kartal Ticaret Lisesi’nde antrenmanımıza bütün oyuncularımızın eksiksiz iştirak etmesi gerekmektedir. Maça hareket yeri ve saati ile alakalı bildirimler cumartesi günü yapılacak antrenman sonrasında açıklanacaktır.

Oyuncularımıza bu zorlu mücadelede başarılar diliyoruz.Ayrıca bütün velilerimizi, takımımıza destek vermek için salona davet ediyoruz.Lige iyi bir başlangıç yapmak dileğiyle.

Bir İnsanın Anavatanı Çocukluğudur

Bir İnsanın Anavatanı Çocukluğudur

Bir gün seminere başlamadan önce kısa boylu güler yüzlü birisi geldi, Hocam elinizi öpmek istiyorum, dedi. Ben el öptürmekten pek hoşlanmadığım için, yanaktan öpüşelim, dedim, öpüştük. Aramızda şöyle bir konuşma yer aldı:

- Hayrola, neden elimi öpmek istedin?

- Hocam, üç yıl önce sizin bir seminerinizi katıldım. Hayatım değişti. O seminerden sonra daha mutlu bir ailem var ve size teşekkür etmek istiyorum; onun için elinizi öpmek istedim.

- Ne oldu, nasıl oldu?

- Üç yıl önce şirketimizin organize ettiği iki günlük bir seminerde bizimle beraberdiniz. O seminerin bitişine doğru dediniz ki, “Bir insanın anavatanı çocukluğudur. Çocukluğunu doya doya yaşayamamış bir insanın mutlu olması çok zordur. Bir annenin, bir babanın en önemli görevi, çocuklarının çocukluğunu doya doya yaşamasına olanaklar yaratmaktır.”

Bir süre sustu, bir şey hatırlamak ister gibi düşündü, sonra konuşmaya devam etti:

- Hatta daha da ilerisi için söylediniz; dediniz ki, “Bir ulusun en önemli görevi çocuklarının çocukluğunu doya doya yaşamasına olanaklar yaratmaktır.” Ben bir baba olarak sizi duyduğum zaman kendi kendime düşündüm: Ben bir baba olarak çocuğumun çocukluğunu doya doya yaşamasına fırsatlar yaratıyor muyum? Böyle bir sorunun o zamana kadar hiç aklıma gelmediğini fark ettim. Ben ne yapıyorum, diye düşündüm. Benim yaptığım sanırım birçok babanın yaptığının aynısıydı. Dokuz yaşındaki oğlum ben işten eve gelince beni görmemeye, benden kaçmaya çalışıyordu. Neden kaçmaya çalışıyordu, biliyor musunuz, Hocam?

- Hayır, neden?

- Çünkü onu görünce hemen şu soruyu soruyordum. “Oğlum bugün ödevini yaptın mı?” Tuhaf tuhaf bakıyor, gözünü kaçırıyor, daha da sıkıştırınca, hayır anlamına gelen, “cık” sesini çıkarıyordu. Kızıyordum, söyleniyordum, “Niye yapmıyorsun ödevini!” diyordum. Aramızda sürekli tartışmalar, sürtüşmeler oluşuyordu. Tabii bunun sonucunda bütün aile huzursuz oluyordu.

Burada biraz sustu, soluklandı. Sanki hatırlamak istemediği anılar vardı; onların üstesinden gelmeye çalışıyordu. Sonra konuşmaya devam etti:

- Ben sizin seminerinizden çıktıktan sonra düşünmeye başladım. “Ben ne biçim babayım,” diye kendime sordum. Seminer için geldiğim İstanbul’dan çalışma yerim olan Kayseri’ye gidinceye kadar düşündüm; otobüste bütün gece düşündüm ve sonra kendi kendime dedim ki, eşimle konuşayım, biz birlikte bir karar alalım. Diyelim ki bu çocuk isterse beş yıl sınıfta kalsın, ama doya doya çocukluğunu yaşasın.

- Radikal bir karar!

- Evet, uçta bir karar, ama bu karar içime çok iyi geldi, Hocam. Gerginliğim, üzüntüm gitti, içim rahat etti. Ben eve gelince eşime dedim ki, hadi gel otur, konuşalım. Yemekten sonra oturduk konuştuk, çocuklar yattı biz konuşmaya devam ettik. Seminerde anlatılanları aktardım, böyle böyle böyle diye izah ettim ona ve en nihayet dedim ki, ya benim gönlümden ne geçiyor sana söyleyeyim. Bizim oğlumuz var ya bizim oğlumuz, o isterse beş yıl sınıfta kalsın, ama çocukluğunu yaşasın! Şimdiye kadar onun çocukluğunu yaşamasıyla ile ilgili pek bir çaba göstermedik, bir bilinç göstermedik, oluruna bıraktık. Gel şimdi değiştirelim bunu.

- Eşiniz ne dedi?

- Hocam biliyor musun ne oldu?

- Ne oldu?

- Karım hayretle bana baktı ve dedi ki, “Bu ne biçim seminer be! Kim bu adam? Öyle şey mi olur; yok bizim ki çocukluğunu yaşayacakmış! Bizim çocuk çocukluğunu yaşarken öbürküler sınıflarını geçecek ilerleyecek! Öyle şey olmaz.”

- Anlıyorum; anne olarak çocuğunun geride kalmasını istemiyor, kaygılanıyor!

- Fakat hocam ben pes etmedim, bırakmadım, mücadeleye devam ettim. Her gün, her akşam gece yarılarına kadar karımla konuştum. Üç gecenin sonunda bana, peki ne halin varsa gör, dedi.

- Pes etti, yani. Peki, sen ne yaptın?

- İşte onu dediği günün sabahı eşofmanımı, ayakkabımı şöyle kapının yanına bıraktım işe gittim; işten dönünce oğlumun gözüne baktım ve dedim ki, oğlum bugün doya doya oynadın mı? Bana hayretle baktı ve “Hayır!” anlamına gelen “cıkk” dedi. O zaman, hadi gel beraber aşağıya ineceğiz, oynayacağız, dedim. Eşofmanımı giydim, ayakkabımı giydim, onunla beraber sokağa çıktık. Pencereden arkadaşları bakıyorlarmış, onlar da sokağa çıktılar; birlikte sokakta oyun oynadık. Akşam saat altıdan sekiz buçuğa kadar sokaktaydık. Eve gelince toz toprak içindeyiz, beraber banyoya girdik, duş yaptık. Havluyla kuruladım, çok mutluyduk ve o günden sonra işten dönünce her gün onunla oynamaya başladım. Her gün, her gün, her gün oynadım. Yedi gün sekiz gün sonraydı galiba, bir gün banyodan çıkarken onu kuruluyorum havluyla, kolumu tuttu, bana döndü ve dedi ki, baba ya, ben seni çok seviyorum. Hocam nefesim durdu, gözüm yaşardı, konuşamadım. Çünkü farkına vardım ki, şimdiye kadar sevdiğini hiç söylememişti. Düşündüm, şimdiye kadar hiç söylemediğinin farkında değildim; belki ömür boyu söylemeyecekti. “Ne büyük tehlike!” diye düşündüm. Ömür boyu onun bana bu cümleyi söylemediğinin farkında olmayacaktım.

- Demek farkına vardın, seni kutlarım. Senin farkına vardığın bu durum birçok anne ve babanın farkında olmadığı gizil, örtük ama önemli bir tehlike!

- İçimde bir şükür duygusu, havluyla çocuğumu kuruladım ve giydirdim ve artık her gün oyun oynamaya devam ettik. Zaman geçti, iki hafta sonra okul, öğretmen veli buluşması için okula davet etti. Daha önceki veli buluşmalarında öğretmen, “Sizin oğlunuz akıllı bir çocuk, ama ödevleri kargacık burgacık yazıyor, dikkat etmiyor. Sınıfta arkadaşlarını rahatsız ediyor, onları itiyor kakıyor, lütfen onunla konuşun. Ödevlerine ilgi gösterin, sınıfta arkadaşlarını rahatsız etmesin. Ödevlerini doğru dürüst yapsın,” demişti. O nedenle öğretmen buluşmasına gitmekten çekiniyordum. Bu davet gelince ben eşime dedim ki, hadi okuldaki buluşmaya beraber gidelim! Yok, dedi, sen tek başına gideceksin, ben gelmeyeceğim.

- Eşiniz gelmek istemedi!

- Hayır istemedi. Ya beraber gidelim, diye ısrar ettim hayır hayır sen yalnız gideceksin dedi. Ben yalnız gittim ve diğer veliler geldikçe sıra bende olduğu halde sıranın arkasına geçtim, sıranın arkasına geçtim ki başka kimse olmadan öğretmenle konuşayım, diye. Mahcup olacağımı düşünüyordum. Her şeyin daha kötüye gittiğini düşünüyordum. En nihayet bütün veliler öğretmenle konuşmalarını bitirip gittiler. Sıra bende! Öğretmenin karşısına geçtim, bana baktı gülümsedi, siz ne yaptınız bu çocuğa, dedi. Hiç cevap vermedim, önüme baktım. Lütfen söyleyin ne yaptınız bu çocuğa, dedi. “Çok mu kötü hocam?” diye sordum. Gülümsedi, hayır, kötü değil, dedi. “Artık sınıfta arkadaşlarını hiç rahatsız etmiyor, ödevleri iyileşti, tam istediğim öğrenci oldu. Ne yaptınız bu çocuğa siz?”

- Herhalde bir baba olarak çok mutlu oldunuz?

- Hocam biliyor musunuz öğretmenin karşısında ağlamaya başladım. İnanamıyordum kulağıma, içimden, vay evladım, biz sana ne yaptık şimdiye kadar, duygusu vardı. Eve geldim, karım yüzüme baktı, gözlerim ağlamaktan kıpkırmızı. “O kadar mı kötü?” diye sordu. Ona da cevap veremedim Hocam, ona da cevap veremedim! Ağladım. Daha sonra anlattım. Hocam onun için sizin elinizi öpmek istedim, teşekkür ediyorum. Benim oğlumun ve onun küçüğü kızımın hayatını kurtardınız. Ailemin mutluluğu kurtuldu. Hakikaten bir insanın anavatanı çocukluğuymuş. Anavatanı mutlu olan bir çocuk çalışmasını, okulunu her şeyini bütün gücüyle yapar ve orada başarılı olurmuş.

“Gel seni yeniden kucaklayayım!” dedim. Kucaklaştık.

“Çocuklar Gülsün diye!” yaşayalım. Çünkü insanın anavatanı çocukluğudur. Çocuklar gülerek, oynayarak büyürse, sonunda büyükler güler. Büyükler mutlu olup gülümseyince tüm ülke, tüm insanlık güler. Çocukların gülmesine hizmet veren herkese selam olsun!

Doğan CÜCELOĞLU

2011′in Son Maçları

Küçük ve A takımlarımız 2011 yılını 30 Aralık Cuma günü Yakacık İTO Spor Salonu’nda oynayacakları maçlarla kapayacaklar.

Akşamın ilk maçında Küçükler sahneye çıkacaklar. 1907basket ile oynayacakları ligin 3. maçında rakibine karşı galibiyet elde etmek isteyen oyuncularımız bu önemli maç için tüm hazırlıklarını hafta içi yapacakları antrenmanlarla tamamlayacaklar. Bu maçta tüm Basketbol Gelişim ailesini takımımıza destek vermek için salona davet ediyoruz. Mücadele saat 18.30′da başlayacaktır.

Akşamın ikinci maçında ise A takımımız, Büyük Erkekler Ligi’nin 4. maçında İstanbul Marmara ile karşılaşacaktır. Özellikle oynadığı son maçta UPS’e karşı koyduğu mücadele ile alkış toplayan oyuncularımız, bu maçtan da galip ayrılarak iddiasını devam ettirmek istiyor. Bu büyük mücadelenin başlama saati 20.00.

İki maç için de tüm taraftarlarımızı, takımlarımıza destek vermek ve salonu 30 Aralık akşamı bir şenlik yerine çevirmek için maça bekliyoruz. Yeni yıla çifte galibiyetle girmek için oyuncularımıza şimdiden başarılar dileriz.

İyiki Doğdun

Junior takım oyuncularımızdan Emirhan Dik’in 23 Aralık Cuma günü doğum günüydü.

Emirhan’ın doğum gününü kutlar, bol basketli nice mutlu seneler geçirmesini dileriz.